10 fotoğrafla hayvanlara adanmış bir hayat öyküsü
Arkadaşlarınla paylaş

Bursa İsabey Köyü’nde yaşayan 56 yaşındaki İsmail Çevik, hayatını adadığı 100’ün üstünde hayvanlarla birlikte teknolojik gelişime meydan okurcasına ’özel’ bir köy hayatı yaşıyor.

Yazı: Behtiye Kaya & Mahir Bora Kayıhan Fotoğraflar: Mahir Bora Kayıhan

İnsanları zararsız boyutlardaki yalnızlığından dahi mahrum eden teknolojik gelişime karşın mum ışığında, televizyonsuz, hayvanlarla yaşamayı ve haber alma hakkını sadece gazete okuyarak kullanmayı tercih eden İsmail Çevik’in yaşam alanında gerçekleştirdiğimiz söyleşiden hazırladığımız yazıyı, Çevik’in isteği üzerine sokakta yaşamak zorunda kalan hayvanlara adıyoruz.

Sokakta Yaşamak

İnsan olarak sokakta yaşamanın zorluğunu hepiz tahmin edebiliyoruz, Çevik’in dikkat çekmek istediği noktaysa, hayvanların sokakta kalırken yaşadıkları zorluğun bilinmesi. Büyük bir bahçe içindeki iki katlı bakımsız evini ’evsiz’ hayvanlarla paylaşan Çevik, ahşap olan evini “yangından korumak içgüdüsüyle” diyerek ama, “aslında gelişimden uzak kalma isteğimde vardı” sözüyle küçük itirafta da bulunarak, elektrik tesisatını yıllar önce kaldırdığını belirtiyor.

Sokakta başı boş, sahipsiz bulduğu hayvanların yanı sıra, hayvanına bakamayanlarında getirip Çevik’e teslim ettikleri hayvanlarda işin içine girince, mevcut devamlı inişli çıkışlı bir sayıya ulaşıyor. Şu an için 40 köpek, 50 tavuk, 25 kaz, 4 koyun, 2 kedi, 1 keçi ve ‘Yıldız’ adlı 25 yaşında bir atı bulunan Çevik, “Bu sayı her an için değişebiliyor” diye belirterek “ben 100’ün üstünde diyorum” diye özetliyor.

“Bakamayacak hayvanı olanların bana getirmesinde hiçbir sakınca yok, benim için değerli misafirlerdir hayvanlar” diyen Çevik, hayvanlar için sakınmadan canını bile verebileceğinin altını çizerken, “Küçüklüğümden beri hayvanları severim, yılan dahi severim” diyerek başladığı sözlerini hayvanlarının beslenme zamanı geldiği için keserek adeta onlara verdiği önemi anlatmak için söz kullanmasına gerek olmadığını anlatıyor.

“Sokağa atılan köpekleri toplayarak başladım ben, her sene belediyeye 100’e yakın köpek veriyorum. Kendi imkanlarımla bakıyorum hayvanlarıma, şehirdeki evimi sattım ve onunla hayvanlarıma baktım. Şimdi bu eski evde yaşıyorum, ama çok mutluyum. Şu an 40 köpeğim var, kangal olmak üzere bir çok cins köpeğim var.”

Yalnızlığı Seçmek

“Hayatımda hiç evlenmedim ben, 1990 yılından beride yalnız yaşıyorum. Köpeklere baktığım için kimse evlenmek istemedi benimle. Bende evlenmek için çaba sarf etmedim, hayvanlarla uğraşmak tüm vaktimi alıyor. Dışarıda çalışmak için vaktim kalmıyor bile. Biraz vaktim kalınca da gazete okumak için İsabey Köy Kahvesi’ne gidiyorum.

Köpeklerimin hepsinin aşılarını yaptırıyorum, kimliklerini çıkartıyorum” diyen Çevik, ailesinde hayvanlara baktığı için onunla görüşmek istemediğini belirtirken duygulu anlar yaşıyor. 20 yıldır günlük tuttuğunu belirten Çevik, “Günlüğüm bile hayvanlarım hakkında, bu yüzden onları istemeyenlerle yazılarımı paylaşmak niyetinde değilim. Ben öldükten sonra defterlerim ortaya çıkar ancak. Yaşadığım sürece kimseye okutmayacağım” diyerek sözlerine devam ediyor.

Evinde beslediği ve artık bakamayacağı hayvanlarını vermek isteyenlerle, yavru köpek almak isteyenlerin ona ulaşmasını isteyen Çevik, “Her şey doğadaki diğer canlıları sevmekten geçer” diyor.

İşte, İsmail Çevik’in hayatını paylaştığı hayvanlarından bazıları;

dog (1)

dog (2)

dog (3)

dog (4)

dog (5)

dog (6)

dog (8)

dog (9)

dog (10)

dog (11)

Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir